|
Kind en Hond
Een prachtige combinatie kinderen en honden. Ze zijn vaak goede maatjes met elkaar. Gelukkig gaat het heel vaak goed tussen beide. Meestal is het geweldig om te zien hoe de band kan zijn tussen kinderen en honden. Helaas zijn er nog steeds hele traumatische voorvallen gaande tussen honden en kinderen. Kinderen zijn vaak het slachtoffer van hondenbeten. 43% is jonger dan 10 jaar. Dit is met name te wijten aan het feit dat kinderen en honden een compleet andere taal spreken. Kinderen kunnen handelingen verrichten bij een hond waar een hond niet blij van wordt. Dit kan irritatie opwekken en uiteindelijk leiden tot een beet. Van te voren heeft de hond allang aangegeven dat hij het niet fijn vindt wat er gebeurt. Het kind begrijpt echter zijn waarschuwingen niet, met alle gevolgen van dien. De hond wordt dan in een hokje geplaatst met de woorden hij is vals of hij beet zomaar. Dit is bijna nooit het geval. Als wij een gesprek aangaan met de eigenaren dan zie je veelal dat de hond al maanden spanning aan het opbouwen is. Doordat de communicatie van hond en mens compleet anders is, interpreteren wij vaak de uitingen van een hond op onze menselijke wijze. Wat totaal niet klopt met de feitelijke bedoelingen van een hond. Voor kinderen die een hond thuis hebben geldt dat de ouders te allen tijde verantwoordelijk zijn voor het kind, maar ook voor de hond. Ouders kunnen hun kinderen bijbrengen hoe ze om moeten gaan met de hond. Daar moet wel de kennis voor zijn. Onderzoek heeft uitgewezen dat honden, kinderen zo rond de 12 jaar en jonger, beslist niet ziet als iemand die leiding kan geven. Ze voelen feilloos aan dat een kind in deze leeftijdfase fysiek en mentaal niet de baas kan zijn. Honden kunnen ook zonder pardon inschatten dat kinderen een afhankelijke rangorde hebben van hun ouders. Dit houdt in dat een kind handelingen kan accepteren in bijzijn van de ouders. Die bepalen tenslotte waar een kind staat in rang. Dit houdt ook in, wanneer de ouders er niet zijn dat de hond dan in aktie kan komen. Kinderen zijn heel inconsequent, in de hond zijn ogen kan dat beslist niet. Het kan gebeuren dat wanneer een kind iets doet de hond zegt….gromm dat wil ik niet. Het kind vindt het wel grappig en gaat gewoon door, waarop de hond nogmaals waarschuwt. Dit kan ook alleen maar een trilling van de lip zijn en aankijken. Het kind snapt natuurlijk totaal niet wat de hond bedoelt en gaat door, dan reageert de hond gewoon zoals hij dat bij een andere hond ook zou doen. Hij geeft het kind een correctie. Een hondenreactie is nu normaal gesproken dat de andere hond deemoedsgebaren laat zien, door zich klein te maken en koppie wegdraaien. Of één van de andere vele gebaren. Onze kinderen reageren totaal anders, logisch want ze schrikken en ons velletje is lang zo dik niet als die bij een hond, dat doet dus flink pijn zo’n beet. Wanneer het kind gaat gillen, rennen, om zich heen gaat slaan en trappen, huilen of wat dan ook, ziet de hond dit als ongehoorzaamheid, de hond weet niet beter dan dat een tweede hardere correctie nodig is. Gezien de reactie van het kind hierop kunt u de gevolgen zelf wel inschatten. Het kind heeft hier geen schuld aan, maar de hond ook niet die reageert instinctief en niet anders. Hij kan onze taal niet leren, wij gelukkig wel zijn taal. Feit blijft dat het absoluut onverantwoordelijk is om een hond en een kind alleen te laten. Hoe groot/ klein/ lief hij ook is. Helemaal alleen op straat is ook levensgevaarlijk. Kinderen zijn snel geneigd om aan een riem te trekken als de hond trekt. Dat is een natuurlijke reactie van het kind uit. De hond wordt wel gecorrigeerd op dat moment. De vraag blijft hoelang hij dat accepteert. Ook kan het zomaar gebeuren dat de hond betrokken raakt in een gevecht zonder dat de hond zelf een vechtersbaas is. Wanneer een kind hiertussen in komt heeft het amper kans om weg te komen, ook al loopt het goed af de meeste kinderen houden aan zo’n voorval een behoorlijk trauma over. Ook op straat, in het park, bos, winkels noem maar op worden kinderen geconfronteerd met honden. Ook al hebben ze thuis geen hond, worden ze toch genoodzaakt om met honden te leren omgaan. Honden worden vastgemaakt aan palen in winkelstraten, bij supermarkten en zelfs op schoolpleinen. Dit vereist nogal niet wat van de hond. Natuurlijk kun je hem veel leren, toch blijft het een dier met dierlijke instincten. Hier ligt de verantwoording bij de eigenaar van de hond. Het blijft belangrijk om kinderen te leren nooit ongevraagd een hond te benaderen. Altijd eerst vragen aan een eigenaar of ze de hond mogen aaien. Wanneer dit goed is moet u ze leren te vragen hoe de hond heet. Leer kinderen rechtop te blijven staan, de hond bij zich te roepen en dan onder de keel aaien. Over de kop heen kan zowel angst als dominantie opwekken. Leer ze om sowieso een vreemde hond nooit te omhelzen, ook bij eigen honden blijft dit een dubieus euvel. De vraag blijft of de hond het ook goed vindt als de eigenaar er niet bij is. De komst van een baby moet ook goed voorbereid worden. Er gaat nogal niet wat veranderen voor de eigenaren maar ook voor de hond. Het veiligste is de hond aan een bench te wennen. Gelukkig hebben we in de meeste gevallen genoeg tijd om een hond voor te bereiden op de komst van een baby. Een bench aanwennen: de hond moet dit zien als zijn paleisje. Het mag dan ook alleen maar met leuke dingen geassocieerd worden. Je kunt hem zijn eten daarin geven en de overige lekkere hapjes, kluifjes die hij krijgt. Wen hem er langzaam aan. De meeste honden zullen het uiteindelijk zien als een veilig holletje. Aan de gehoorzaamheid kan men gaan werken, honden moeten in het bijzijn van kinderen bepaalde oefeningen feilloos kunnen. Bijvoorbeeld wanneer een hond opspringt leer hem dan op dat gedrag een ander commando, bijv zitten. Een hond moet het commando “Nee” goed leren, hij mag geen eten van kinderen afpakken. In het begin van een zwangerschap is daar nog ruimte en energie voor. Wat wij ook adviseren is aandacht en wandelingen afbouwen tot bijna niets. Dat kan niet van de één op de andere dag. Na de komst van een baby hebben eigenaren van een hond wel even wat anders aan hun hoofd. Men hoeft zich hier niet voor te excuseren, zo is het gewoon. Wel is er de plicht naar de hond toe om hem daar van te voren aan te wennen. Er zijn verder hele goede alternatieven, men kan overwegen om tijdelijk een uitlaatservice te laten komen. Wanneer de baby geboren is, komt er een moment dat de hond de baby ontmoet. Neem daar rustig de tijd voor. Houdt de baby altijd vast en leg hem nooit op de grond. De hond denkt dan dat de baby gelijk is aan hem, dat is natuurlijk nooit zo. Kinderen ook baby’s moet u boven een hond zetten. Wanneer u erg onzeker bent en het absoluut niet vertrouwt, houdt de partner de hond aan de lijn. Staat het u allemaal niet aan, vraag dan een kynologisch gedragstherapeut om u te begeleiden. Na de ontmoeting komt de gewenning. Laat de hond niet toe op de bovenverdieping, dit is een regel waar u ruim voor de bevalling mee bent begonnen. Wanneer u beneden komt met de baby geeft u de hond iets lekkers. De associatie met de baby is dan altijd een feestje. De hond mag u en de baby begroeten. Wanneer u dan met het kindje bezig gaat, stuurt u de hond rustig naar zijn plaats. Hij heeft zich er niet mee te bemoeien, zo stelt u het kind boven de hond. Heel vaak doet men deze handeling andersom omdat men bang is dat de hond jaloers wordt. Het kindje ligt op schoot, de hond komt erbij deze wil ook aandacht. Men praat tegen de hond en aait de hond. Op deze manier vertelt u uw hond dat hij even belangrijk is als uw kindje. Dat kan niet u moet duidelijk zijn in het onderscheid. De hond moet altijd laagste in rang zijn. Hieronder nog een aantal regels die u kunt hanteren en kinderen kunt leren. Belangrijk om te weten is dat uw houding een hele belangrijke rol speelt. Uw gedrag daar kijkt een kind naar maar ook de hond. In feite kijkt u in een spiegel als het om kinderen en honden gaat. Als u rap bent in het geven van correcties zal uw kind net zo reageren. Wanneer uzelf snel uw stem verheft of schreeuwt zal uw kind dat ook doen. Grappig is dat uw hond ook zo in de meeste gevallen reageert. Tenzij het een onderdanig gevoelig typetje is dan trekt hij zich in zijn schulp. Leer kinderen alles spelenderwijs, alles wat u ze verbiedt wordt erg aantrekkelijk om toch te doen. Mens en dier willen aandacht, ook al is dat negatieve aandacht. Wees geduldig met beide. Kinderen gaan vaak diep op in hun spelgedrag. Daarin vergeten ze alles om zich heen ook al heb je het net 5 minuten geleden verteld. Geduld en herhaling is voor kinderen en honden even belangrijk. (Elke leeftijd heeft zijn grenzen aan wat u kunt verwachten wat een kind leert en wat een hond leert) Met deze wetenschap kunt u een hoop bereiken.
Wanneer u denkt dat dit alles moeilijk is om over te brengen kunt u zoeken naar hulp. Er worden tegenwoordig op verschillende hondenscholen workshops gegeven voor kinderen en honden. Ook kunt u een kynologisch gedragstherapeut inschakelen.
Aanrader: voorleesboekje Wie is hier de baas, van Irma Frijlink-Grasveld
Marian Geytenbeek Kynologisch Gedragstherapeut |