
Oorzalverij:
Oorontsteking is een veel voorkomend probleem bij
honden.
Oren kunnen acuut ontstoken raken, bijvoorbeeld door een grasaar of
een ander vreemd voorwerp in het oor of door oormijt of bacteriën.
Er zijn ook veel honden die kampen met chronische oorontsteking,
waarbij de oorzaak eerder gezocht moet worden in de anatomie van het
oor of in allergieën. Gisten spelen daarbij ook vaak een rol, het
zijn echte opportunisten die gebruik maken van een verminderde
weerstand van het oor.
Omdat er zoveel verschillende oorzaken zijn voor oorontsteking is
“even een zalfje ophalen” niet verstandig. Het trommelvlies is in
sommige gevallen niet intact, waardoor het ernstige gevolgen kan
hebben als je de verkeerde zalf zou gebruiken. En als er een grasaar
in het oor zit kan je zalven tot je erbij neervalt, maar de klachten
zullen niet overgaan.
De gehoorgang van een hond is diep en alleen met een goede oorkijker
en een ervaren dierenartsenoog kan het oor beoordeeld worden. Maar
zelfs voor een dierenarts is het niet altijd eenvoudig om meteen een
diagnose te stellen. Er kan verder onderzoek nodig zijn, of de hond
laat niet goed in zijn oor kijken. Een enkele hond vindt het zo
vervelend of pijnlijk om in zijn oren te laten kijken, dat we ze
daarvoor even onder narcose moeten brengen. En bij andere honden zit
er zoveel oorsmeer in, dat het oor eerst gespoeld moet worden.
Het resultaat van de therapie is voor een deel afhankelijk van de
wijze van zalven. Een beetje zalf boven in de gehoorgang aanbrengen
heeft onvoldoende effect. Dat komt doordat de gehoorgang van een
hond veel langer is dan die van de mens, en ook nog eens een hoekje
ombuigt (zie tekening). Aan de buitenkant van de kop zie je
eigenlijk alleen de oorschelp. Bij de ene hond een hangende, bij de
andere hond een staande oorschelp. Als je het oor openhoudt zie je
aan de buitenzijde een flink aantal plooien met daartussen de
toegang tot de gehoorgang. Het medicijn, in de vorm van een zalf of
druppels, moet diep in de gehoorgang komen. Daarom hebben ze meestal
een flexibele tuit op de tube of op het flesje gemaakt. De tuit past
helemaal in de gehoorgang. Je hoeft niet bang te zijn dat je daarmee
het trommelvlies of de huid van de gehoorgang zal beschadigen.
De eerste keer dat het medicijn wordt ingebracht is meestal het
pijnlijkste, dus het vervelendst.
Van sommige medicijnen heb je maar een paar druppels nodig, maar
tellen lukt natuurlijk niet meer als de tuit eenmaal in de
gehoorgang verdwenen is. Liever een druppel te veel dan te weinig
toedienen. Andere medicijnen moeten in zo’n hoeveelheid worden
toegediend dat de gehele gehoorgang vol zit met zalf. Of je genoeg
zalf hebt toegediend wordt al snel duidelijk, want dan komt het
langs de tuit weer omhoog in de oorschelp. De meeste honden vinden
het heerlijk als de gehoorgang daarna gemasseerd wordt, zeker als de
ergste pijn weg is en als er alleen nog maar jeukklachten zijn. Je
hoort dan een soppend geluid. En na al die kriebels zal de hond
graag zijn kop willen uitschudden. Als je je witte behang en de
nieuwe bank niet onder de oorsmeer wil hebben is het handig om het
oren zalven buiten te doen.
En na dit alles, als de hond braaf is geweest, is het natuurlijk
tijd voor een flinke beloning voor de hond! Ook als je hond geen
oorklachten heeft, is het zeker de moeite waard om te trainen dat je
gewoon aan de kop en oren mag komen.
Veel medicijnen die we in de oren toedienen zijn op basis van
antibiotica. Daarom is het belangrijk dat, ook wanneer de klachten
al over zijn, de kuur toch wordt afgemaakt. Tevens is het belangrijk
om nooit zomaar een paar dagen de oren te zalven met een
antibioticum zalf. Indien dit regelmatig zou gebeuren kunnen de
bacteriën resistent (ongevoelig) worden voor het desbetreffende
antibioticum in die zalf. Uiteindelijk ontstaat er dan een bacterie
in het oor die voor geen enkel antibiotica meer gevoelig is.
Wij wensen jullie veel succes met het zalven van de oren. De mooiste
beloning voor hond en mens is uiteindelijk dat de klachten verdwenen
zijn!
Namens de dierenartsen van Dierenkliniek Kortenoord.
Moss Tijssens
Robert Jassies
Frans Smeur
Steven Schukking
Erica Kiemeneij |