Chocolade en andere “versnaperingen”……….

 

Met de kerstdagen in zicht bereikte ons de volgende vraag:

Wat moeten we doen als de hond iets opeet wat schadelijk voor hem is?

 

Alvorens in te gaan op een aantal specifieke mogelijkheden wil ik graag eerst algemeen ingaan op deze materie.

Het wijdverbreide verhaal, namelijk dat een hond zelf weet wat goed voor hem is en dus geen dingen op zal eten die niet goed voor hem zijn, is een misverstand.

Dit gaat misschien op voor honden die in de natuur geboren en groot gebracht zijn en nooit in aanraking komen met menselijk afval maar voor onze huishonden geld dit echter niet. De verleidingen waarmee hij wordt geconfronteerd zijn namelijk veel te groot.

 

Stoffen die een hond inneemt kunnen op 2 manieren schadelijk zijn namelijk:

  1. Mechanisch: door verstoppingen en of wonden in het maagdarmkanaal.

  2. Giftig: door opname van stoffen via maagdarmkanaal ontstaan zogenaamde vergiftigingsverschijnselen.

In de acute fase zijn er eigenlijk een aantal mogelijkheden om in te grijpen.

Het eerste waar je over moet beslissen is om de hond te laten braken. Dit kan zinvol zijn tot 3 uur na inname van een vaste stof maar bij een vloeistof slechts tot 30 minuten na inname.

 

Men moet de hond beslist niet laten braken bij inname van:

  • Etsende stoffen zoals zuren en logen.

  • Olieachtige stoffen.

  • Scherpe voorwerpen zoals bv. blik, glas, botjes,  naalden ed.

De eenvoudigste manier om een hond te laten braken is het ingeven van een flinke eetlepel keukenzout, 90% van de honden zal hierdoor flink braken. Als dat niet lukt is een bezoek aan de dierenarts nodig, hij heeft middelen die hij in kan spuiten om de hond te laten braken.

 

Andere methoden om stoffen te verwijderen zijn maagspoelingen en operaties die uiteraard alleen door de dierenarts uitgevoerd kunnen worden.

Soms kan een stof niet verwijderd worden en kan het zinvol zijn om de stof te inactiveren of te binden. Bijvoorbeeld bij zuren en logen maar ook bij alcohol wordt gebruik gemaakt van zgn. actieve kool. (Norit®)

 

Kippenbotjes en visgraten kunnen op diverse plaatsen vastlopen in de darm of zelfs door de darm heen prikken. Ernstig braken, buikpijn en algemeen ziek zijn, zijn dan het gevolg.

In zulke gevallen is het niet verstandig om de hond te laten braken omdat op de “terugweg” de botjes en graten vast kunnen lopen in de slokdarm waar ze lastiger te verwijderen zijn dan uit de maag of darm. Bij dit soort scherpe voorwerpen is het zinvol om ontbijtkoek te geven zodat het voorwerp als het ware wordt ingepakt en via de natuurlijk weg naar buiten komt.

 

Dan nu nog even over de specifieke kerst ”verrassingen”.

Twee zaken springen er dan direct uit en hoor je ook altijd van iedereen: de kerstster en chocolade.

 

De kerstster is een plant die uitermate giftig is voor mens en dier. Na inname ontstaat speekselen door irritatie van het mondslijmvlies met acuut braken en diarree later gevolgd door toevallen. In de acute fase moet u de hond veel laten drinken en Norit® toedienen. Heeft uw hond veel op dan is het verstandiger om de dierenarts te bellen om een maagspoeling uit te voeren.

Dezelfde verschijnselen kunnen overigens ook ontstaan na het eten van klimop, die in veel kerststukjes is verwerkt, maar ook de bessen van de maretak of mistletoe zijn enigszins giftig.

 

Ook chocolade kan vervelende gevolgen hebben. Hier gaat het dan vooral om de stof theobromide die in chocolade zit. De concentratie hiervan is echter zeer variabel bij de verschillende chocolade soorten. De hoogste concentratie zit in pure chocolade. Vergiftigingsverschijnselen van theobromide zien we pas bij een inname van 1˝ tot 2 gram per kg lichaamsgewicht. In de praktijk echter blijkt dat veruit de meeste honden die wat chocolade stelen geen noemenswaardige vergiftigingsverschijnselen vertonen.

 

Wij wensen iedereen prettige kerstdagen toe.

 

Frans Smeur, Steven Schukking, Erica Kiemenei, Robert Jassies, Moss Tijssens

www.kortenoord.com