|
De Schnauzer wereldwijd
Manuela en Alessandro Schmid van kennel "Amor de Schnauzer", middenslagen peper en zout.
"Vanaf onze jeugd hebben we altijd samengeleefd met diverse honden. Het is voor ons volkomen natuurlijk om altijd een hond in ons leven te hebben. In 1984 kwam de eerste p/z middenslag in ons leven, Filippo. Hij was gelijk een perfecte metgezel voor ons, vrolijk en speels. Hij was het perfecte gezelschapsdier voor jong en oud. Hij begreep precies wanneer bij b.v. met een gehandicapte voorzichtig moest spelen. Zijn liefde gaf hij exclusief aan zijn familie en hij hield afstand van vreemden. Hij was loyaal en intelligent. Toen hij stierf in 1995 wisten we zeker dat we niet zonder een Schnauzer konden. Een paar dagen later waren we in Turijn en kochten Rufus Zed en drie maanden later kwam Zitta di Casa Netzer daarbij. We begonnen met fokken in 1996. Toen woonden we nog in Milaan maar al snel vertrokken we naar een dropje genaamd Rive tussen Turijn en Milaan. In 2001 kregen we onze kennelnaam toegewezen door de FCI en de Italiaanse kennelclub. Nu hebben we 12 middenslagen en 1 dwergje die allemaal bij ons in huis leven. Ze slapen in onze slaapkamer, liggen op onze bank en spelen in de tuin. Dit doen wij omdat wij vinden dat dit ras veel contact met de eigenaar nodig heeft en wij vinden dit de enige manier waarop je de relatie tussen mensen en honden leert begrijpen. Geleidelijk leerden we de vachtverzorging en het voorbrengen van de Schnauzer en nu volgen we niet alleen de carrieres van onze pups in het buitenland maar brengen ook honden van buitenlandse fokkers uit op Italiaanse shows. We hebben nu 12 nesten gehad en proberen met de standaard in ons hoofd en ons eigen ideale type zoveel mogelijk een bijdrage te leveren aan het ras waar wij zoveel van houden. Wij zijn tevreden met de resultaten en nu leven onze pups door heel Europa, Latijns Amerika en Canada. Ze behaalden meer dan 70 titels in 24 verschillende landen. Al het werk dat wij in onze honden hebben gestopt, helpt andere fokkers misschien verder. Wij waren de eerste Italiaanse fokkers die ongecoupeerde Schnauzers uitbrachten op shows en deze honden behaalden vele kampioenschappen. Bijzonder trots waren we dat de eerste Russische titel voor een ongecoupeerde hond gewonnen werd door een hond uit onze kennel. De Schnauzer is geen populair ras in Italië en zeker de Riesenschnauzer neemt in aantallen af gedurende de laatste tientallen jaren. Rond de 250 peper en zout middenslagen worden er jaarlijks ingeschreven en wij vinden dat veel te weinig voor zo'n mooi ras. Om Italiaans kampioen te worden heb je 6 CAC's nodig onder 4 keurmeesters. Een CAC wordt alleen gegeven aan de winnaar van de open klasse. Tenminste 2 CAC's moeten worden behaald op een internationale show en 2 CAC's moeten worden behaald op een Schnauzer "Special". Verder moet er een "Selection" proef worden gedaan door alle variëteiten Schnauzers, echter voor iedere grootte is er een aangepaste proef. Tevens wordt er op deze dag naar het exterieur van de hond gekeken. (van Italiaanse vrienden weet ik dat er o.a. een haarproef wordt genomen om te bekijken of de hond geverfd is. Red.) Voor de Ries en middenslag geldt dan nog dat een röntgenfoto van de heupen moet worden gemaakt. HD-A, B en C worden geaccepteerd. Italië heeft nog steeds geen wet die couperen verbied. Je hoort er alleen af en toe wat geruchten over. Fokkers showen hun honden over het algemeen zelf, maar particulieren nemen professionele handlers om hun hond te showen. Omdat er in Italië geen verdere onderzoeken plaatsvinden naar erfelijke afwijkingen kunnen wij niet aangeven of er bepaalde typische schnauzerafwijkingen binnen ons ras in ons land zijn".
|
||
|
|
|
|
