De Schnauzer in Nederland

In ons vorige clubblad hebt u kunnen lezen dat het aantal ingeschreven peper en zout Riesenschnauzers op de tentoonstellingen in Nederland de laatste jaren behoorlijk is gedaald.

Een van de taken van een rasvereniging is om zulke zorgwekkende ontwikkelingen tijdig te signaleren en vervolgens de nodige actie te ondernemen.

Een rasvereniging kan het ras de aandacht en publiciteit geven die het op dat moment nodig heeft en kan eventueel tijdelijk haar fokbeleid aanpassen als blijkt dat een bepaalde populatie te veel in omvang toe of afneemt.

Als er weinig belangstelling is voor een bepaald ras en de fokkers met veel moeite hun pups geplaatst krijgen, kan dit voor fokkers een overweging zijn om niet of nauwelijks nog deel te nemen aan de fokkerij. Met als gevolg dat zo’n ras zijn bekendheid steeds verder verliest, de kwantiteit en de kwaliteit van de populatie verder afneemt en het vervolgens steeds moeilijker wordt om als rasvereniging een verantwoord fokbeleid te voeren. Genoeg zaken om over na te denken!

Enkele maanden geleden kwam ik in contact met Esther Clout van kennel Ojira Tjar. Zij is in het bezit van drie Dwergschnauzers (zwart/zilver en zwart), twee Riesenschnauzers (peper en zout en zwart) en nog een Labrador en Jack Russel. Esther heeft aangegeven om met haar Ries peper en zout een nest te willen fokken. De hierboven genoemde ontwikkelingen maken voor haar deze beslissing moeilijk. 

Haar serieuze insteek en bereidheid om te proberen kleinschalig een positieve bijdrage te leveren aan de fokkerij, leek mij een goede aanleiding om eens nader met haar en haar Schnauzers kennis te maken.

Esther woont samen met haar vriend Koos in Montfort, waar zij één dag in de week werkzaam is in haar eigen trimsalon naast een parttime baan. Haar interesse voor het trimmersvak is pas ontstaan nadat zij Koos leerde kennen, die op dat moment vier Schnauzers bezat die regelmatig vachtverzorging nodig hadden. Na het behalen van het diploma en de nodige verbouwingen, werd haar trimsalon een feit.

Heb je altijd al plannen gehad om te willen showen en fokken?

Het plan om te gaan fokken is eigenlijk begonnen op het moment dat wij weer een “weeskindje” opnamen. Dit zwart/zilver teefje kwam bij ons en het leek mij ontzettend leuk om een keer een nestje met haar te hebben. Natuurlijk wilde ik graag dat de pups mijn “achternaam” zouden krijgen. Dus eerst mijn cursus uit het stof gehaald en het diploma Vakbekwaamheid Honden- en Kattenbesluit gehaald. Hierna werd onze kennelnaam Ojira Tjar aangevraagd.

Vervolgens op zoek naar een geschikte reu. Als groentje natuurlijk een hele opgave, want waar moet je nou een geschikte reu vandaan halen? Die keuze was toch vrij snel gemaakt.

Doordat Koos al een peper en zout Dwergschnauzer had (zij is onlangs overleden op bijna 16 jarige leeftijd) van de fam. Nouwen en goede ervaringen met hun had, kwamen we eigenlijk vrij snel bij hun terecht. Toen het moment dan ook was aangebroken hebben we onze hond bij hun laten dekken.

Bij de geboorte van ons eerste nest ging het helaas gelijk mis en het werd een keizersnede. Op dat moment dacht ik alleen maar: “waar ben ik toch aan begonnen.” Ondanks de moeilijke start verliep de rest goed en groeiden de pups gezond op. Natuurlijk wilde ik van dit nest ook een pup houden en dat is onze Noukie geworden. Ons eerste zelfgefokte nest was een feit en we hadden een schat van een pup. Noukie groeide voorspoedig op, maar op een gegeven moment wilde ik wel eens weten wat we er van gebakken hadden, dus………op naar de ringtraining. De eerste stap tot showen was gemaakt.

Ik ben met haar naar diverse tentoonstellingen geweest. Jammer genoeg vond Noukie het allemaal maar niks en ben ik met haar opgehouden deel te nemen aan tentoonstellingen.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik had nog een optie, namelijk onze Riesenschnauzer peper en zout. Zij was eigenlijk gewoon als huishond aangeschaft, maar een keertje proberen kon geen kwaad.

Heb je met jullie peper en zout Ries ook plannen om te gaan fokken?

Onze Ries wordt momenteel uitgebracht op tentoonstellingen met wisselende resultaten, maar ik hoop dat zij haar kampioenstitel mag behalen. Graag zou ik ook van haar een nest willen, maar er zijn toch een aantal factoren die mij (ons) er op dit moment van weerhouden om een nest met haar te fokken.

Zij voldoet aan alle eisen zoals in het fokreglement beschreven staan en een geschikte reu is eventueel ook voor handen.

Toch hebben wij er moeite mee om de stap te zetten. Natuurlijk is het hebben van een nest van 7-12 pups bewerkelijk en kost het veel tijd en energie, maar dat hebben we er wel voor over, anders moet je er niet aan beginnen. Maar het plaatsten van de pups binnen een redelijke tijd lijkt ons behoorlijk moeilijk, omdat het met de populariteit van de Ries niet echt geweldig gesteld is.

Helaas is het vaak nog zo dat mensen het liefst morgen een hond willen hebben en niet bereid zijn te wachten, zodat je niet de mogelijkheid hebt om een wachtlijst op te stellen. Zeker als beginnend fokker van deze steeds onbekender wordende variant van de Schnauzer is het dan moeilijk om een keuze te maken. Je bent al snel geneigd om “the worst case scenario” te volgen en daardoor van alle plannen en wensen wat betreft het fokken van een nest af te zien. Helaas is de belangstelling dusdanig klein dat dit eigenlijk het voornaamste struikelblok voor ons blijkt te zijn. Want, wat moet je als je nog met een aantal pups blijft zitten? (naast de zes andere honden die wij in huis hebben en de pup die we eventueel willen aanhouden) Voor ons een groot dilemma, zeker omdat wij geen kennelhouding willen voor onze honden.

Wat vind je belangrijke aspecten om in de fokkerij rekening mee te houden?

Op de eerste plaats vind ik de gezondheid van de hond in het algemeen zeer belangrijk. Zeker als een ras (willekeurig welk) te kampen heeft met bepaalde (erfelijke) problemen, ben ik van mening dat je er als fokker alles aan moet doen om het ras gezond te houden. Schoonheid telt natuurlijk mee en je probeert naast een goede gezondheid ook  honden te fokken die zo dicht mogelijk de rasstandaard benaderen. Een hele kluif zeker als je als beginnend fokker eigenlijk nog niet weet welke wegen je kunt bewandelen om dat doel te bereiken.

Daarnaast vind ik het financiële aspect zeker niet te verwaarlozen. Naast de kosten die je maakt om het gefokte nest op een goede manier op te laten groeien en bij hun nieuwe eigenaar te brengen, is het de vraag welke prijs nog reëel is om voor een pup te vragen.

Via internet ben ik her en der in Europa eens op zoek gegaan en ben er achter gekomen dat de prijzen voor een Ries variëren tussen ongeveer 750 en 1500 euro. Je valt af en toe van je stoel als je deze prijzen hoort.

Door de verminderde belangstelling voor de Riesenschnauzer peper en zout heeft dit ondertussen waarschijnlijk al geresulteerd in een vrij kleine populatie binnen Nederland.

Het vinden van geschikte honden die niet direct verwant zijn of bepaalde eigenschappen hebben die je mist bij jouw eigen hond, zorgen ervoor dat je ook over de grenzen moet kijken met alle kostenaspecten van dien.

In hoeverre moet je dit de prijs van een pup laten beïnvloeden? Een aspirant puppiekoper vindt dit meestal onbelangrijk en is niet bereid om hoge prijzen te betalen. Ik ben best bereid om deze kosten indien nodig te maken, maar als je dit zou door berekenen naar de prijs van een pup ben je waarschijnlijk toch voor de meeste puppykopers te duur, ondanks dat het misschien een redelijke prijs zou zijn.

Wat is wijsheid? Ik weet het niet. Fokken is een leuke manier om met honden bezig te zijn in al zijn facetten. Maar het lijkt me ook niet de bedoeling dat de kosten, voor het in stand houden van een mooi en gezond ras, gedragen worden door de fokkers die het het beste met deze variëteit voor hebben.

Wat vind  jij belangrijke eigenschappen die een fokker moet hebben?

Een fokker moet er naar streven om gezonde combinaties te maken. Schoonheid telt zeer zeker mee, maar vind ik niet op de eerste plaats komen. Dit omdat het toch ook zaak is het ras gezond te houden.

Als er erfelijke afwijkingen worden geconstateerd, ben ik van mening dat je als fokker deze honden moet uitsluiten van de fokkerij. Dat is zeker een taak die  bij de fokker ligt, want hij/zij is toch diegene die de beslissing neemt om met zijn hond(en) een nest te fokken of ter dekking beschikbaar te stellen. Wat dat betreft heb je dan ook een verantwoording naar andere fokkers toe en naar mensen die eens een keer een nestje willen fokken. Het kost allemaal wel wat meer moeite, maar het komt het ras wel ten goede.

Daarnaast heb je ook goede contactuele eigenschappen nodig in de omgang met je puppiekopers. Je bent voor hun vaak het eerste aanspreekpunt met betrekking tot hun pup. Ze komen een eerste kijkje nemen, bellen regelmatig met allerlei vragen. Ook al zijn de vragen die puppiekopers stellen in jouw ogen misschien "dom" (vooropgesteld dat er geen domme vragen zijn) of bellen ze misschien wel erg vaak. In hun ogen ben je waarschijnlijk de expert en weet je er alles van, willen ze advies en een bevestiging dat ze het goed doen. Je verleent  ten slotte een stukje begeleiding en nazorg. Als de pup geplaatst is houd je taak als fokker dan ook niet op, zolang de puppiekoper bij je blijft aankloppen. Als fokker kun je alleen maar hopen dat je puppies goed terecht komen en dat ze  gezond zullen blijven.

Wat verwacht je van een rasvereniging?

Vooral openheid en eerlijkheid op alle gebieden. Een luisterend oor en advies als je dit nodig hebt.

Zeker als beginnend fokker heb je wel eens een steuntje in de rug nodig of advies m.b.t. het maken van een eventuele combinatie. Als beginnend fokker ken je nog niet alle plus- en min punten van je eigen hond even goed en wat je eventueel nodig zou hebben om de minpunten te verbeteren. Een rasvereniging kan helpen met het geven van contactadressen van fokkers en met het zoeken naar geschikte honden die misschien interessant zijn om te gebruiken binnen je eigen fokkerij. Ook omdat er natuurlijk vele jaren fokkerservaring bij elkaar gebracht zijn, heeft een rasvereniging vanuit het oogpunt van een groentje een welkome bron van informatie.

Misschien is het mogelijk om te helpen met het maken van een wachtlijst. Ik kan me voorstellen dat een wachtlijst met potentiële pupkopers het fokken van de Ries aantrekkelijker maakt. Eventueel geïnteresseerden kunnen dan een overzicht van de fokkers krijgen, waarmee ze contact op kunnen nemen zonder dat er op dat moment al pups geboren zijn. 

Het fokken van honden in het algemeen is een leuke hobby. Zeker als je ook nog leuke resultaten weet te behalen op de tentoonstellingen.

Het fokken van een ras waar weinig vraag naar is, blijft waarschijnlijk een bezigheid  voor de echte “die hards” die er helemaal voor gaan en de daarbij behorende risico’s aanvaarden.

Wie weet horen wij daar één dezer dagen ook bij, ………………….. we denken erover!

A. Poth.