Cobus de Riesenschnauzer

Onze Cobus maakte kennis met de koeien, kalfjes, huis- en boerderijkatten en bleek al snel de wortels voor de cavia's erg lekker te vinden. Hij sprong dan in de caviakooi als pup en lag daar lekker op de winterwortel van de ontstelde cavia's te knagen.

De opvoeding van Cobus ging niet geheel zonder slag of stoot. Waar ik in het onderwijs bekend stond als streng doch rechtvaardig, was ik voor Cobus kennelijk niet consequent genoeg, want ingepikte spullen wilde hij absoluut niet meer teruggeven. Na veel vijven en zessen lukte het dan uiteindelijk toch. Een keer had hij mijn handtas "gestolen". Er kwam net zakelijk bezoek aan de deur, waar Cobus zijn kans schoon zag om met handtas en al naar buiten het erf op te rennen. Dat moet wel een gezicht zijn geweest een Riesenschnauzer die er met een handtas met portemonnee en pasjes vandoor gaat. Met de nodige tips van ervaren Schnauzerbezitters, zijn we dit probleem goed de baas geworden. Wat een hond je al niet over jezelf kan leren!

Omdat Cobus op het erf niet in aanraking komt met andere honden, hebben we hem vanaf een leeftijd van 9 maanden met een uitlaatservice mee laten gaan.
Hij gaat daar nog steeds mee mee en vindt het heerlijk. Ook de bakker die hier nog langs komt, is zijn grootste vriend, want die heeft altijd eierkoeken voor hem bij zich. Het mooie aan hem is dat hij iedereen die op ons erf komt met grote vriendelijkheid begroet. Zo hebben we hem ook
opgevoed. Echter, Cobus kan er gervaarlijk uitzien wanneer hij blaffend wielrenners en andere passanten langs ons erf "wegjaagt". Dat is de aard van de waakhond in hem.
 

Nu hij volwassen is geworden, merken we ook dat hij steeds stabieler in zijn gedrag wordt, want hij luistert (bijna) altijd en is erg aanhankelijk zonder slaafs achter je aan te rennen. Overdag houdt hij ons goed in de gaten als we buiten aan het werk zijn. Aan het einde van de dag gaat hij met mijn man mee de koeien uit het weiland halen en hij rent dan lekker tussen de koeien in het weiland zonder hen op te jagen, want dat heeft hij inmiddels goed geleerd. De koeien weten ondertussen ook dat hij een soort kalf is dat kan blaffen.

Als we 's avonds binnen zijn, ligt hij regelmatig 's avonds tussen ons in op onze driezitsbank en dat past dan net met ons drietjes. Hij is dol op autorijden en is al een paar keer met ons mee geweest op vakantie in de bergen.  Maar ook voor een ritje naar de brievenbus in het dorp, hier 2,5 km vandaan, is hij zo te porren. Hij trekt ook veel bekijks als we door het dorp rijden en hij met zijn wapperende snorrenbaard uit het raam van de auto hangt om de frisse wind in zijn neus en haren te krijgen.

We hopen dat jullie ons verhaal leuk vinden en (met een deel ervan) iets kunnen/willen doen.

Met vriendelijke groet,

Jan en Alianne Oomen (meisjesnaam Maat)
Kraanschotsedijk 13
4909 AA Oosteind