AL MEER DAN 27 JAAR EEN SCHNAUZER

Het begon destijds allemaal tijdens ons verblijf op camping “Het Trefpunt” te Ermelo. Na één van de vele fietstochten, die mijn man toen maakte in de omgeving van Ermelo, kwam hij op een dag enthousiast thuis met de opmerking: “En nou heb ik toch een intelligente hond gezien. Zo één wil ik er ook graag hebben”.Van het een kwam het ander. Nero van de Telgthoeve, onze eerste schnauzerpup, deed zijn intrede in ons gezin.
Nero groeide uit tot een forse Schnauzer en werd door de kinderen, omdat hij zo’n fors postuur had, “Keizer Nero” genoemd.
Nero is uiteindelijk 11 ½ jaar oud geworden. Hij kreeg last van zijn maag en we hebben hem laten opereren door een specialist in Ermelo. Maar het mocht niet baten. 14 Dagen na de operatie moesten we hem laten inslapen, wat we heel erg vonden.

Na het overlijden van Nero wilden we toch weer graag een middenslag Schnauzer hebben en kwamen we terecht bij de familie Gorter in Oosterwolde.
Tijdens ons eerste bezoek aan de familie werden we begroet door Branco van het Stellinger Werverhof. Een pup van bijna 12 weken oud, die met een veel te grote kluif in zijn bek parmantig achter zijn moeder aanliep. We waren gelijk verkocht.

Branco was een dominante reu, die niet makkelijk was. Ondanks de vele cursussen bleef hij zeer dominant. We hebben zelfs overwogen om een goed tehuis voor hem te zoeken, maar uiteindelijk hebben we hem toch zelf gehouden. Ieder weekend namen we hem mee naar ons chalet in ’t Harde, waar hij genoot van de bosssen en de zandverstuiving.

Branco begon op latere leeftijd slecht te zien en slecht te horen en hij werd op het laatst zelfs dement. Op oudejaarsdag liep Branco, na eerst nog een wandeling te hebben gemaakt, met zijn speeltje naar buiten en begon opeens vreselijk te gillen. Ik heb meteen de dierenarts gebeld en die kwam 10 minuten later. We moesten Branco laten inslapen want hij had een hersenbloeding gehad. Branco is 15 ½ jaar oud geworden.

Deze hele situatie heeft destijds veel indruk op ons gemaakt. Wij hebben geen afscheid van Branco kunnen nemen. Zijn speeltjes lagen op de grond, de oliebollen stonden op tafel en Branco lag dood op ons bed.

We zijn toen 5 weken zonder hond geweest en dat beviel ons echt niet!
We wilden weer een hondje om mee te wandelen om zodoende weer sociaal kontakt te hebben. We wilden liever geen pup meer en hadden onze zin op een Dwergschnauzer gezet.

Na stad en land te hebben afgebeld, kwamen we terecht bij Annelies Poth in Voorthuizen. Zij had voor ons een zwart dwergje van bijna 7 jaar. Zij heet Nena van Kugret en zij heeft een ontzettend lief karakter. Al snel bleek dat Nena het zeer naar haar zin had bij ons. We wisten we niet wat ons overkwam, want we hadden altijd een lastige Schnauzer gehad.

Tijdens een trimbeurt van Nena bij Annelies bleek dat zij nog een Dwergschnauzer had waar ze een goed tehuis voor zocht. Toen ik haar zag, was ik gelijk verkocht.
Zo deed Celine Lara van het Overspoor, een peper en zout Dwergschnauzer, haar intrede in ons gezin.
In overleg werd besloten om het eerst eens een week aan te kijken of het wel zou klikken tussen Nena en Celine, anders zou Celine weer terug gaan naar Annelies.
De eerste dagen waren er wel wat schermutselingen tussen de beide dames, maar over het geheel viel het wel mee.
Celine en Nena slapen nu samen in een grote mand en dan meestal boven op elkaar of ze liggen samen op de bank.
Celine kan uren met de bal spelen. In het begin werd Nena wel wat nerveus van al dat gebal van Celine, maar nu ligt ze er rustig op de bank naar te kijken. Wandelen doen ze allebei heel graag.
Het is erg leuk om 2 kleine hondjes te hebben, vooral als je een dagje ouder wordt, zoals wij.

Familie J. de Klerk, Abcoude.