Lutskes eerste Kerstmis (vervolg Lutske) 

Het eerste jaar met een hond is alles nieuw, zeker als je eerder nooit een hondje had. Lutske kwam in oktober 2003 bij ons wonen, toen ze acht weken oud was. Met Kerstmis hadden we de eerste logeerpartij, twee nachten bij mijn schoonvader in Vlissingen. Naar zee dus! Uiteraard ging Lutske mee. Het viel mee én het viel tegen.

De flat van mijn schoonvader staat aan de boulevard en heeft twee verdiepingen. Aan de voorkant kijk je vanuit de woonkamer uit over de Westerschelde. De slaapkamers zijn beneden, als het ware in de dijk. De galerij ligt aan de achterkant van de flat en voor een nog niet helemaal zindelijk hondje is het een heel eind lopen voordat je op straat iets kan doen. Gelukkig is er aan de voorkant een balkon. Als Hans zich over de rand laat zakken (zo’n anderhalve meter), kan ik Lutske aangeven. Scheelt een hoop lopen.

De eerste avond gaan we uit eten. Tot nu toe lieten we Lutske altijd thuis in de bench, en in ons eigen huis gaf dat geen problemen. Maar eerst deze overgang naar een andere omgeving, en dan alleen blijven in de bench, dat is te veel gevraagd. Op de galerij horen we haar nog steeds janken. Dat moeten we de buren maar niet aandoen. Lutske gaat mee, net als haar matje en een drinkbak.

Het gaat redelijk. Natuurlijk leggen we haar in een restaurant met de lijn vast aan een tafelpoot, maar zeker nu ze nog jong is duurt het wel even voordat ze rustig gaat liggen. Dus heb ik haar een tijdje op schoot. Best gezellig eigenlijk.

De eerste nacht gaat het perfect. We horen haar niet, ze slaapt boven in de woonkamer in de bench tot een uur of acht lekker door en wij dus ook. Eerste Kerstdag rent en ravot ze geweldig met andere honden op het strand. De zee in durft ze niet, ze rent steeds terug als er een golf aankomt. Ze houdt niet zo van natte pootjes. Natuurlijk wordt ze toch nat en vies, overal op het strand liggen grijsbruine schuimvlokken want het waait hard. Ze hapt ernaar en schrikt als ze plotseling voor haar neus wegwaaien. Thuis doen we haar natuurlijk in bad. We leiden haar af met wat brokjes en ze laat zich lief afspoelen met de handdouche. Ze is dus goed afgemat als ze gaat slapen en we hebben er geen seconde aan gedacht dat het wel eens een onrustige nacht kan worden.

Om half vijf komt er luid gejank uit de kamer. Het blijft even stil, dan weer herrie. Normaal gesproken zou je het even aanzien, maar dit is een flat met buren aan alle kanten. Hans offert zich op en gaat om half zes met Lutske lopen. Ik dommel weer in. Tegen half acht komt hij weer naar bed; hij heeft boven zitten lezen. Even is het stil, dan begint ze weer. Nu sta ik op, inwendig mopperend. Leuk, zo’n hondje.

Als we diezelfde dag bij mijn ouders thuis het Kerstdiner eten aan de grote ronde tafel, ligt Lutske allerliefst te snurken op het kleed voor de kachel. Zij wel.

Daphne Riksen.