Het jachtgevoel van Lutske

Naast Lutske hebben wij thuis ook nog twee andere huisdieren: een zebravinkje en een hamster. Het zebravinkje is niet zo zeer interessant voor Lutske, alleen als het verschoond wordt is het nog wel leuk om naar te kijken. De hamster daarentegen wekt een wat andere indruk bij ons hondje.

Even voor de duidelijkheid: onze hamster is watervlug. Als ze uit je handen glipt verdwijnt ze in één keer onder de koelkast, wat dus ook al meerdere malen gebeurd is. En ja, hoe krijg je zo’n diertje nou weer terug? Dit is een van de redenen dat we een muizenval hebben aangeschaft. Dan niet zo eentje die het diertje vastklemt, waarna het dood gaat.

Het is een soort kooitje, waarvan de voorkant dichtklapt, zodra iets tegen een soort hendeltje aan komt. Deze val hebben we voor de koelkast geplaats, met voer uiteraard. En nu maar afwachten. Lutske heeft veel tijd doorgebracht bij de koelkast, dus overdag kon je de hamster niet verwachten in de keuken. Maar ’s nachts, als Lutske in de bench vredig lag te slapen, nam onze kleine vriendin een gok en sloop onder de koelkast vandaan
De volgende ochtend: een levende hamster, terug in de hamsterkooi.

Maar niet alle keren is het zo simpel gegaan. Tijdens het schoonmaken van de kooi: hamster weer ontsnapt. De deur van de keuken wordt gesloten en de val wordt met wat lekkers klaargezet.

Nu maar afwachten. Blijkbaar hadden niet alle levende wezens hier in huis zin om te wachten. Op een ochtend nam de hamster toch een gok en rende onder de koelkast vandaan. Lutske had het uiteraard meteen in de gaten.

 

De hamster zette het op een lopen en sprintte onder de kast door. Lutske daar in tegen bleef onrustig langs de kast lopen. De hamster sprintte er weer onder uit, maar dit keer was Lutske toch nét even sneller. Met één hap zat de hamster in haar bek.
Dood, zou je zeggen. Maar nee, de hamster had geluk en Lutske was haar goedgezind. Mijn moeder beval Lutske onmiddellijk om het beestje los te laten en gelukkig reageerde zij meteen hierop. De hamster werd terug gedaan in de bak, in shock, maar levend.

En zo verbaast Lutske ons elke keer weer en we hebben één ding geleerd: al die keren dat Lutske bij de hamsterbak stond te kijken, was dat niet uit nieuwsgierigheid, maar vanwege de lekkere trek.

Laura Brouwer