Lutske: Strand, zee en ....regen!

 

Wat wil je nog meer? Drie dagen zonder ouders naar zee. En de hond gaat natuurlijk mee. Van 18 augustus tot en met 20 augustus ben ik (Laura Brouwer, 13 jaar) met een vriendin Martje (ook 13) naar mijn opa in Vlissingen geweest. Lekker naar het strand en de stad in. Alleen het weer is een ander verhaal...

Alleen met de trein
Alleen met de trein, op een heel groot treinstation. Dat was best eng. Lutske was voordurend aan het trekken, wat natuurlijk niet erg handig is met al die bagage. Mijn moeder (Daphne Riksen) zette ons af op het station in Utrecht. We waren mooi op tijd en alles liep gesmeerd. Allemaal goed en wel zaten we in de trein naar Rotterdam Centraal. Voor Lutske hoefde we geen kaartje te kopen, zolang ze maar op schoot zat.
In Rotterdam aangekomen was het wel even zoeken. De trein zou op spoor zes vertrekken naar Vlissingen. Alleen... op het bord bij spoor zes stond geen vertrektijd of aankomsttijd. We hadden maar zeven minuten om over te stappen, maar we hielden de moed erin en zijn het gaan vragen.
De trein zou op een ander spoor vertrekken. Daarheen gehaast hebben we hem nog makkelijk kunnen halen.
In de trein lag Lutske al vrij snel op schoot van de zon te genieten. Ze hield zich voorbeeldig, je merkte nauwelijks dat ze er was.
Op het station in Vlissingen werden we door mijn opa opgehaald. We hadden de trein overleefd.

Geluk met het weer (?)
18 augustus: stralende zon, bloedje heet en... aan zee! Rond een uur of een waren we bij mijn opa. Hij heeft een appartement dat op de boulevard ligt, direct aan zee. Rond een uur of drie zijn Martje en ik naar het strand gegaan. Lutske bleef lekker bij opa, honden mogen daar in de zomer alleen op de glooiing komen, niet op het strand zelf. Het was behoorlijk druk en het water was ijskoud. Wij dachten dat we enorm geluk hadden met het weer en net de beste dagen hadden uitgekozen. Dat was dus een foute gedachte. ’s Avonds lekker uit eten en rond een uur of half elf naar bed. We hadden geen bench meegenomen; te veel gesjouw. Dus ons Lutske sliep bij ons op bed. Dat ging prima en de volgende ochtend maakte ze ons om acht uur wakker. Tijd om haar uit te laten.
Geen geluk met het weer dus
Donderdag was het nog een stralende dag met het hele strand vol mensen, vrijdag was precies het tegenovergestelde. Alleen maar regen, meestal miezerig, maar soms hele stortbuien. Zaterdag precies zo. We gingen alleen naar buiten om Lutske uit te laten, of als het eventjes droog was. Lutske gedroeg zich prima binnen en lag het grootste deel van de dag te pitten. Op zaterdag kwamen mijn ouders en mijn broertje rond een uur of een. Nog lekker door de stad wandelen, Lutske natuurlijk helemaal uit haar dak. Die avond waren we pas om tien uur thuis.

Verantwoordelijkheid
Dit was echt de eerste keer dat ik zonder ouders drie dagen op de hond moest passen. Het was best een verantwoordelijkheid; niet vergeten te voeren, uit te laten etc. Maar het ging toch heel goed. Ze gedroeg zich prima. Het uitlaten was geen probleem, Martje en ik hadden vakantie en toch alle tijd van de wereld om de hond uit te laten. Al met al was het een hele leuke ervaring en ook nog heel leerzaam. Iets om vaker te doen dus!