Pepper naar de Doedag 2006

Op 10 juni moesten wij ( Pepper, Gaston, Marijke en ik) toch vrij vroeg op pad om toch op ons gemak op tijd de arena in Spijk te kunnen betreden. Dit laatste gold voor Pepper die door Gaston tot grootse daden gebracht zou moeten worden. Na enig zoeken de locatie gevonden. Wij waren aangenaam verrast door de wijze waarop het strijdperk aangekleed was en wij probeerden ons voor te stellen hoeveel tijd, energie en organisatie het vergt om deze dag goed en gezellig te laten verlopen. Deze overpeinzingen konden wij rustig laten voor wat zij waren, onder het genot van de welkomstkoffie met koek. Tegen de tijd dat het spektakel een aanvang ging nemen was het speelveld geheel omringd met Schnauzerbazen en bazinnen, allemaal wat bescherming zoekend tegen de felle zon onder veelkleurige parasols en zonnetenten. En wat hebben wij ons geamuseerd met alle capriolen die de honden en niet te vergeten hun begeleiders uithaalden. Heel opvallend was het dat de meeste deelnemers toch wel een bepaalde mate van fanatisme ten toon spreidden op het moment dat men aan de beurt was bij een bepaald onderdeel. Ook wij ontkwamen er niet aan dat je toch met jouw hond je best doet om goed voor de dag te komen, terwijl de bedoeling van deze dag was om in een gezellige ontspannen sfeer, zonder het resultaat te laten tellen met de honden bezig te zijn. En het was gezellig en er hing een ontspannen sfeer.
Heel leuk de loterij en leerzaam de trimdemonstratie van Joop die toch duidelijk maakte dat eenieder op een eenvoudige manier zijn/haar hond tussen de trimbeurten toch regelmatig kan fatsoeneren.
Wij hebben van deze dag genoten en daar bedoel ik ook Pepper mee, zij het dat zij dat op weg naar huis niet meer kon bevestigen, want zij lag uitgevloerd achter in de auto te slapen om te bekomen van de inspanningen en de warmte.
Het was een perfecte dag. De organisatie, de medewerking van de voetbalclub, het mooie weer.
Graag tot een volgende keer (vindt ook Pepper).

Gaston, Marijke en Cok Boot