Max en Muppet op reis naar de Noordkaap
We hadden er al veel over gehoord, maar eindelijk gingen we dan toch op
weg. Wij hadden ieder onze eigen bench en dat kan toch luxe genoemd
worden. Tenslotte neemt u uw eigen bed ook mee als u op reis gaat. Niet?
Dat bedoelen we.
De auto is uitgerust met airco, dus het is geen probleem voor ons om zo
te reizen. We vertrokken op zaterdagmorgen richting Kongsvinger waar we
de grens overgingen naar Zweden. Door Zweden rijdt het namelijk een stuk
sneller richting het noorden. Heerlijk hoor al die bossen daar, maar na
een paar uur konden we door de bomen het bos niet meer zien. Regelmatig
stopten we en dat werd door ons zeer op prijs gesteld. Tegen de avond
gingen onze baasjes een ‘hut’ zoeken om te overnachten en dat was voor
ons ook een heel avontuur. Elke avond sliepen we in een ander huis. Dit
was absoluut geen probleem want de etensbakken gingen mee en de baasjes
waren er ook. ’s Avonds lagen wij gewoon rustig op ons kleed te genieten
van de stilte. Echt nacht werd het ook niet want de zon bleef gewoon
schijnen. Maar zolang de baasjes zich koest hielden deden wij dat ook.
Na drie dagen gingen we via Finland richting Kautokeino dus weer terug
richting Noorwegen. Daar verstaan we in ieder geval de taal weer!
Wij hadden het prima naar ons zin, maar we mochten nooit eens lekker los
rennen. In Noord-Noorwegen zijn veel rendieren en zoals de naam al zegt
houden die ontzettend veel van rennen. Nou wij ook, dus dachten wij dat
dat wel eens een leuk avontuur kon worden. Wij samen met die
‘ren’dieren. Onze baasjes hadden daar toch een andere kijk op want
volgens hen schieten ze ons zo neer terwijl wij ons alleen maar willen
vermaken met die schichtig springende rendieren. Jammer...... het had zo
leuk kunnen zijn.
Ons eigenlijke doel was de Noordkaap. Wij waren ook erg benieuwd wat dat
nu eigenlijk was. Niet zoveel hoor, een hoge rots aan het eind van
Europa en het is erg kaal daar. Geen boom te bekennen en toen wij daar
aankwamen was het 3 graden (op 10 juni) en waaide het zo hard dat onze
oren er helemaal van rechtop gingen staan. Eerst moesten we even in de
auto blijven want de baasjes gingen alles daar bekijken, foto’s maken en
een film zien etc. etc., niet zo interessant voor ons.
Wij deden toen even een tukkie. Eindelijk was het moment daar dat ook
wij, Coson’s Montgomery en Coson’s Muppet, onze poten op het
noordelijkste stukje van Europa zetten. Wij dus met het vrouwtje op de
foto bij de stalen wereldbol, maar we wilden niet zo erg stilstaan
vanwege de harde wind die ons wat onrustig maakte. Ja hoor, we zagen de
zee, de Barentz Zee. Wie had gedacht dat wij die nog eens zouden zien.
Echt, het was allemaal reuze spannend en interessant. Na uitgewaaid te
zijn gingen we weer terug naar de auto om een hut te zoeken voor de
nacht. Onderweg vond het vrouwtje het allemaal behoorlijk eng in die
bochten naar beneden, maar wij maakten ons totaal geen zorgen. Prachtige
hut gevonden met uitzicht op de Noordkaap op de ‘neushoornrots’. De
Middernachtzon hebben we niet gezien want inmiddels was het gaan
regenen.
Als u soms dacht dat nu ons ‘Noordkaapverhaal’ afgelopen was dan heeft u
het mis hoor.
De baasjes hadden bedacht dat ze ook iets sportiefs wilden ondernemen en
wel een wandeling van 9km heen en 9km weer terug naar de ‘echte’
natuurlijke Noordkaap (Knivskjelodden). Ligt de ‘toeristische’ Noordkaap
op 71 graden 10’ 21’’ N dan ligt Knivskjelodden op 71 graden 11’ 8’’ N.
Een kniesoor die daar op let natuurlijk, maar wij gingen met z’n allen
lopen naar het uiterste puntje. We begonnen met redelijk koud weer dus
de baasjes waren goed ingepakt met een regenpak aan tegen de koude wind.
Gelukkig liet het zonnetje zich ook nog zien. Wij zagen het helemaal
zitten en dartelden vrolijk mee.
Eten en drinken hadden we bij ons en na een lekkere wandeling over
ongebaande wegen kwamen we rond de middag aan op het uiterste puntje.
Prachtig weer dus lekker rusten, eten en drinken en genieten van de
golfslag op de rotsen. Dit punt is niet hoog maar laag dus dat was weer
eens wat anders. Op de terugweg begon het te regenen en kwamen we ook
nog van die ‘ren’dieren tegen waar wij al weer grootse plannen mee
hadden. Om dat even duidelijk te maken hingen we gillend aan de riem
waardoor die ‘ren’dieren nog harder renden en uiteindelijk tot groot
genoegen van de baasjes achter een heuvel verdwenen.
Wij liepen nog een kwartier te miepen en toen was de rust weer terug. We
wisten gewoon dat die rendieren er nog waren. Dat heb je zo met zo’n
echte schnauzer-neus.
Terug in de hut hebben we niets meer van ons laten horen en ook de
baasjes lagen op apegapen. Die nacht hebben we gedroomd van ‘ren’dieren
en schnauzers die er wel achteraan mochten rennen. Maar ja, de meeste
droooomen zijn bedrog.....
Wij vonden het heerlijk om met de baasjes mee te mogen en we denken dat
we de eerste Cosons’s afstammelingen zijn die op de Noordkaap zijn
geweest!
Hulde aan ons!!!
Nel den Hartog-Boer
Tomter
Noorwegen |
