Strandwandeling IJmuiden aan Zee

Zondagochtend, 3 april 2005. Nadat we onze kleine meid Bo bij Oma hadden gebracht, gingen we vol goede moed op weg naar IJmuiden. Wie zijn wij? Wij zijn Bart en Rosella en vriend Ron, met onze drie Schnauzers Max, peper en zout, Sil, de witte waterrat en onze Pimmetje, die erg graag van zich laat horen!

Het zag er naar uit dat het een schitterende zonnige dag zou worden en dat werd het ook!

Met het Schnauzernieuws en de routebeschrijving op zak gingen we op weg. Na ongeveer drie kwartier rijden (het was natuurlijk zondag en dat scheelt enorm) waren we er en ja hoor, de eerste Schnauzers met hun baasjes waren al gearriveerd. We werden vrolijk onthaald door Rob Souwer, die deze route heeft aangedragen. Rob woont samen met zijn vrouw Annemarie, drie kinderen en twee Dwergschnauzers in IJmuiden, vandaar dat hij de omgeving en paviljoen Noordzee goed kent.

Na ongeveer vijftien tot twintig minuten gewacht te hebben waren alle Schnauzers met hun baasjes aanwezig en hadden ook de meeste honden uitgebreid kennis met elkaar gemaakt!

Het was tijd voor een lekker ‘bakkie’ koffie bij paviljoen Noordzee, daar was ondertussen wel behoefte aan en deze kregen we dan ook aangeboden door de Schnauzervereniging, samen met een overheerlijke muffin.

Na gezellig een poosje te hebben gezeten kon de wandeling beginnen en na wat wijze woorden van Chris Riethorst, gingen we op weg.

De honden waren inmiddels niet meer te houden en ze renden en buitelden over elkaar heen door het zand, richting de zee. Wat een heerlijk gezicht al die rennende, ravottende en uitgelaten viervoeters. We trokken met onze karavaan, want dat is het al aardig met zo’n vijfendertig mensen met hun Schauzers, dan ook behoorlijk wat bekijks. Er werden door veel mensen heel wat foto’s gemaakt, wat overigens niet helemaal meevalt met zo’n beweeglijk ras, maar we weten zeker dat er hele leuke plaatjes tussen zullen zitten. Zo’n wandeling over het strand geeft namelijk hele leuke taferelen.

Honden die het water in gaan, terwijl ook een enkel baasje zich er aan waagt om pootje te baden bij een watertemperatuur van nog maar acht graden, maar de verleiding is dan ook wel erg groot met zulk fantastisch weer en zoveel zon.

Er waren ook heel wat puppies aanwezig, die heel stoer mee liepen, maar ook regelmatig gedragen werden door hun baasjes en toch altijd weer héééél vertederend zijn!!

En onze vriend Snoet (we kennen hem nog van zijn vorige avontuur) ging deze keer luid blaffend achter een paard aan, maar hij vond het samen met Sil en twee zwarte middenslagen toch ook wel heerlijk in het water. Sil was druk bezig met zijn stok uit het water te halen nadat Bart hem telkens weer terug in zee gooide, hij kreeg er geen genoeg van. Er mocht ook geen andere hond aan komen want het was zijn stok!

Max was in iedere kinderwagen geїnterresseerd, hij is thuis gewend dat er meestal wel wat lekkers uitvalt, dus hij dacht dat er nu ook wel wat te halen viel, maar dat viel tegen.

Na ongeveer drie kwartier te hebben gewandeld werd er een korte pauze ingelast. Zoals al eerder gezegd trok zo’n grote groep honden erg veel bekijks en helemaal als ze allemaal van het zelfde ras zijn! We hebben dus ook wel de nodige opmerkingen en reacties gekregen, overigens allemaal positief.

Een echtpaar wat langs liep, riep enthousiast: “ooh wat leuk, allemaal dezelfde soort honden”, waarop ze ons volop vragen stelden over het ras en ons daarna nog een hele gezellige dag toewensten. Een ander stel vroeg zich af of dit een wedstrijd was? Na de nodige tekst en uitleg wensten ook zij ons nog veel plezier. Een andere mevrouw vroeg: ”Dit zijn toch Schnauzers?” “Ik hoor ze helemaal niet blaffen!” We hebben haar uitgelegd dat ze al een behoorlijk stuk hadden gerend en moe waren, maar dat ze het nog steeds goed konden!

Ondertussen vermaakten de meeste honden zich prima en speelden, renden en groeven gewoon verder, terwijl anderen er even bij gingen liggen of even hun pootjes strekten.

Ook waren enkele reutjes bijzonder geїnterresseerd in sommige teefjes, maar alles verliep verder zonder ‘ongelukjes’! (het was tenslotte al voorjaar).

Nadat de terugtocht weer was ingezet kon je goed merken dat sommige mensen dorst of trek hadden gekregen, want de groep werd aardig uiteen getrokken. Maar uiteindelijk kwam iedereen heelhuids aan bij paviljoen Noordzee, waar het dan ook zeer goed vertoeven was! We konden heerlijk in het zonnetje zitten en er stond volop vers water voor onze dorstige Schnauzertjes klaar. Ook nu weer kregen we een drankje van de club en had je trek om wat te eten dan was daar ook de mogelijkheid voor, wat trouwens erg lekker was! Na enige tijd lekker op het terras van het zonnetje te hebben genoten, gingen de eerste baasjes met hun Schnauzers weer huiswaarts.

Wij bliezen rond drie uur de aftocht na een heerlijke dag waar we met genoegen op terug kijken en een terugtocht met drie Schnauzertjes die helemaal gevloerd waren.

Chris en Joop, nogmaals bedankt voor deze heerlijke dag en we kijken met veel plezier uit naar de volgende wandeling.